Conformisme

Weer eens een testje gedaan. Dit was de uitslag:
Er zijn bepaalde aspecten van het hippieleven die je wel zouden aanspreken. Je vindt het belangrijk dat je een zorgzaam lid van de gemeenschap bent en je stelt je open voor ideeën over het behoud van de wereld om je heen. Toch zouden hippie-overtuigingen als non-conformisme, en jezelf 'afschermen' van de samenleving je erg tegenstaan en ze sluiten dan ook niet aan bij je gevoel dat je bij de rest moet horen. Je voelt je niet op je gemak bij ideeën of mensen die de huidige situatie wel eens op zijn kop zouden kunnen zetten. Je vindt verandering verwarrend en verzet je er dan ook tegen waar je maar kunt. Een alternatieve levensstijl zou voor jou waarschijnlijk te moeilijk zijn.

Hmm, te moeilijk ? Altijd alles met de fiets te moeten doen: neuh, niet voor mij, daar ben ik eenvoudigweg te lui voor. Maar ik ben het wel eens met de opmerking dat ik me niet wil afschermen van de samenleving. Dat wil ik namelijk niet.

Me niet op mijn gemak voelen bij mensen die mijn wereld op zijn kop willlen zetten ? Misschien wil ik wel niet dat mijn wereld op zijn kop wordt gezet door anderen. Dat doe ik zelf wel.

Misschien is dit wel (op het fietsen na dan) het profiel van een GroenLinkser. Ik word weer eens bevestigd.

Nieuwe browser

Tjeezus wat gaat zo'n eerste week snel voorbij. Dat kwam natuurlijk ook omdat ik de eerste vier dagen onafgebroken heb gewerkt. En omdat het op het werk onnoemelijk druk was. De hele dag de ene call na de andere. Geen adempauzes, niets. Alleen maar klanten te woord staan.

Een dag sprong er deze week uit. Paul, een collega waar ik kennis mee gemaakt hebt op het feest in Rotterdam, kwam naast me zitten. We hebben geen eigen bureau's en hij zit meestal in een andere hoek van de belzaal dan ik. Hij is iemand met een heel speciaal gevoel voor humor en die dag heb ik dan ook voornamelijk lachend doorgebracht. Vooral toen ik aan een klant ging uitleggen hoe ze een bepaalde sms-dienst moest uitzetten (seksfun uit naar 6464) kwam hij helemaal los. Alleen met een enorme krachtsinspanning heb ik die klant nog serieus te woord kunnen staan. Ik ben bijna gestikt.

Dat is trouwens wel een probleem hoor voor de klanten, die sms-diensten. Je kent het wel: stuur een sms met de tekst "huppeldepup aan" naar een 4-cijferig nummer. Met hele kleine lettertjes en heel kort verschijnt in beeld dat je een x-bedrag moet betalen per ontvangen bericht (wat dan ook nog afgekort wordt met pob) en vervolgens moet je maar zien hoe je er weer vanaf komt.

Klanten rekenen het hun provider aan dat ze voor die diensten moeten betalen maar die provider is slechts doorgeefluik en kan de dienst niet voor de klant beeindigen. Dat kan de klant alleen zelf doen door een sms te sturen met de tekst ".... uit of stop" naar het nummer wat in eerste instantie ook door hem of haar zelf is gekozen. Klanten beweren altijd dat ze die eerste sms nooit zelf hebben verzonden. Maar wat je ook kunt zeggen van die boeven van die 4-cijferige nummers; dáár maken ze zich nou net niet schuldig aan.

Altijd staat vast dat met het simkaartje van de klant wel degelijk die eerste sms verzonden is. Dat hoeft iemand natuurlijk niet persé zelf te doen. Een "vriend" kan dat ook met jou toestel doen. Let daar dus op mobiele bellers !

Dinsdag is mijn koffer heelhuids weer aangekomen. Met alles nog erin, inclusief een slof sigaretten (die op Tenerife maar 8,50 kostte!).

Verder loopt het hier allemaal als een trein: mijn printer doet het niet meer (ik moet dus een nieuwe aan gaan schaffen), de wasmachine is lek (ik moet dus een nieuwe aan gaan schaffen), Raisa lijkt niet helemaal in orde (ik moet dus een nieuwe aan gaan schaffen) en Bruce heeft weer in de hondenmand geplast (ik moet dus een nieuwe aan gaan schaffen).

Maar het is weekend, de zon schijnt en ik het van mijn kleine grote zus een dvd speler gekregen (ik hoef dus geen nieuwe aan te schaffen).

Oh ja, die nieuwe browser: Ik gebruik nu Opera. Gratis te downloaden. En mèt ingebouwde newsreader. Zelfs e-mail kan met Opera afgehandeld worden. Het is een hele goeie browser. Echt een aanrader.

Eerste dag

Een lange dag is het gisteren geworden. Weer aan het werk en 's avonds fractievergadering. Gedurende de dag realiseerde ik me dat ik wel erg veel heb (over-)gewerkt de laatste maanden en twee weken geleden dus echt toe was aan vakantie. Het viel tegen om weer vol aan de bak te moeten. De maandag is tegenwoordig echt een gekkenhuis op het werk. Is het gedurende de rest van de week wat kalmer, op maandag lijkt het wel of alle klanten tegelijk bellen. Geen moment rust, de ene call na de andere.

Hoewel het ook wel weer heel gezellig eindigde. Tante To heeft met me meegeluisterd het laatste uur van de dag. Zij volgt deze week de postpaid opleiding en gaat dus vanaf volgende week ook abonnees te woord staan.

De fractievergadering begon een uurtje later maar eindigde dan ook een uurtje later. Van het laatste half uur heb ik niet zoveel meer meegekregen. Iedereen die aanwezig was, werd plotseling heel klein. Ik was toe aan m'n mandje zo tegen half twaalf.

Ook gisteren te horen gekregen: mijn koffer is terug gevlogen naar Nederland en wordt vandaag bezorgd. Ik was al begonnen een lijstje te maken van alle spullen die er in zaten. Om te kunnen claimen bij de reisverzekering. Maar het is gelukkig allemaal niet nodig. Ik krijg m'n spulletjes gewoon thuis bezorgd.

Uitzicht

Dit is het uitzicht geweest de afgelopen twee weken. Op een ligbed aan het zwembad. Ik had er natuurlijk ook eentje kunnen maken van de hemel vanaf het strand maar daar stonden geen palmbomen en de lucht was hier -meen ik gehoord te hebben- net zo blauw.



Eigenlijk had ik er ook eentje moeten maken van de tegels van het zwembad want die heb ik minstens even vaak gezien. Liggend op m'n buik heb ik namelijk ook heel veel gelezen: Platform van Michel Houellebecq, Joe Speedboot van Tommy Wieringa, Generatie Einstein en Een antropoloog op Mars van Oliver Sacks. Stuk voor stuk geweldige boeken.

En ik ben ze allevier kwijt. Want er is nog steeds geen nieuws over mijn koffer.

We hadden een kamer met uitzicht op zee. Dus 's avonds genieten van de zonsondergang. Hij verdween achter het eiland La Gomera.

Ik ben weer thuis, oehoehoehoe

Heerlijke dagen op Tenerife achter de rug. Lekker genoten van de zon en weer een mooi bruin velletje. Vanmorgen Raisa alweer opgehaald uit het pension en straks Bruce uit het zijne ophalen. Raisa is hem al aan het zoeken in huis. Ze stopt steeds bij de vervoersdoos. Wat zal ze blij zijn als hij straks thuis komt !

De terugreis is niet geheel en al probleemloos verlopen. Mijn koffer is kwijt. Ik hoop maar dat ie nog gevonden wordt want er zaten wat dierbare spulletjes in: m'n haarborstel, cadeautjes voor de thuisblijvers die voor de post hebben gezorgd en de (nog niet geboren) baby van Servi en Patricia. Zo met zorg uitgekozen en hier niet te krijgen. Mijn zwempakken, mijn ondergoed, een hele slof sigaretten, mijn (daar uiteraard niet gebruikte) make-up, mijn deo en mijn luchtje, de foto die is gemaakt tijdens een roofvogelshow waar ik een grote arend op mijn arm draag.

Het meeste is natuurlijk vervangbaar maar niettemin erg vervelend dat ik nu niet gewoon zoals altijd de was kan gaan doen. De foto's die ik er gemaakt heb, had ik gelukkig bij me als handbagage, dus die verschijnen hier en op Adriana's binnenkort. Het zijn er een kleine 300, dus ik kan weer een tijdje vooruit.

Vanavond nog een keertje lekker uit eten met Piet om de vakantie af te sluiten. Ik ben er weer helemaal klaar voor. Ook om maandag te gaan werken. Wat zal ik veel in moeten halen. Ik ben bang dat ik heel veel vergeten ben tijdens de vakantie. Maar misschien is dat gevoel ook wel gauw over als ik maandagmorgen mijn voet weer over de drempel zet.

Voor Vrouwke: omdat ik niet anoniem log, leek het me niet verstandig om op mijn log aan te kondigen dat ik voor 12 dagen vertrok. Je weet immers niet wie er meeleest.