Un amour à taire

Een film over de vervolging van homoseksuelen in de tweede wereldoorlog. Absoluut geen sentimentele film met Hollywood-clichés. Daarvoor is het een te harde film. En een einde dat niet is zoals je het liefste had gewild. Het levensverhaal van de hoofdpersoon Jean en het leed dat hem en zijn naasten wordt aangedaan, staat synoniem voor vele andere persoonlijke tragediën als gevolg van het vervolgingsbeleid van de nazi’s.

Waar het in de kern om gaat is dat iemand onder mensonwaardige omstandigheden wordt opgesloten in een concentratiekamp, enkel omdat hij afwijkt van wat wordt beschouwd als normaal of gewenst. Datzelfde gebeurde met miljoenen anderen om andere verwerpelijke redenen.

Toch is het belangrijk dat de nadruk in deze film ligt op de vervolging van homoseksuelen tijdens de naziperiode. Daarvoor bestaat namelijk helaas nog altijd veel onbegrip. Dit komt vaak voort uit het feit dat homoseksuele contacten in veel landen, inclusief Duitsland en Frankrijk, tot lang na de oorlog strafbaar bleven en dat het gaat om een kleine slachtoffergroep in vergelijking met bijvoorbeeld de zes miljoen Joden die omgebracht werden tijdens de oorlog. Bagatellisering van de vervolging van homoseksuelen is echter niet op zijn plaats, want als aparte groep binnen de concentratiekampen werd hen bijzonder veel leed aangedaan. Daarvoor vraagt deze film op zeer aangrijpende manier aandacht.

Un amour à taire heeft mij zeer aangegrepen. En ik was niet de enige, getuige de stilte waarmee het publiek de zaal verliet.