Zachte rouw

Het klinkt misschien raar maar het valt reuze mee met de rouw. Ik denk nog veel aan haar en af en toe -vooral als ik aan de pc zit- denk ik haar te horen zuchten (of een wind te laten, want dat deed ze ook veelvuldig als vegetarier). Sommige dingen zijn heel anders: als de deurbel gaat, blijft het stil. Ik kon nooit horen wie er beneden aan de deur stond omdat zij dan zo hard stond te blaffen. Da's nu wel anders. Het blijft "dood"stil.

Ik mis m'n kleine wandelingetjes en de blijdschap als ik thuis kwam. Vandaag schijnt de zon uitbundig, het is 11 uur in de ochtend en ik heb nog geen stap buiten de deur gezet. Ik denk niet dat ik nog veel in het Zaartpark zal komen nu zij er niet meer bij is. Ik heb het me wel voorgenomen, maar het zal toch minder zijn.

Waar ik blij mee ben is dat waar ik bang voor was -dat ik 's nachts bang zou worden omdat zij er niet meer is om mij te beschermen- is uitgebleven. Ik slaap prima en zonder angst.

Waar het wat minder mee gaat is Bruce. Hij lijkt zich erg alleen te voelen, zich te vervelen. Dus ben ik gisterenmiddag naar het dierenasiel gegaan om een maatje voor hem te halen. Maar er was geen maatje ! Alleen oude katten. En daar moet ik maar niet mee aankomen, denk ik. Bruce is nog geen twee jaar oud en hij moet een maatje krijgen van dezelfde leeftijd of jonger.

Er waren er wel twee van een half jaar oud maar die mogen alleen met z'n tweeen geplaatst worden. Dan zou ik er in een klap drie hebben ! Da's wat teveel van het goeie.

Dus hou ik maar goed de internetsite van het asiel in de gaten. Het zal wel niet meer zo lang duren voor er weer jonge katjes komen.