Noord 63, afdeling nucleaire geneeskunde

10 maart 2009

De health check die ik van mijn werkgever mocht laten doen bracht een afwijkend ECG aan het licht en een verwijzing naar een cardioloog. Kort gezegd maakt mijn hart rare sprongen als ik me inspan. Ook tijdens de inspanningstest in februari van dit jaar maakte ze weer van die rare sprongen. Voldoende reden om verder te gaan zoeken waarom ze dat doet.

Het volgende onderzoek is een tweedaags onderzoek geworden op de afdeling nucleaire geneeskunde. Wéér een inspanningsonderzoek op de eerste dag. Fietsen op een "hometrainer" waarbij de weerstand steeds wordt opgevoerd. Alleen wordt er deze keer, als het fietsen het zwaarst is, radioactief materiaal in mijn aderen gespoten. Ik moet nog twee minuten doorfietsen en dan mag ik stoppen.

Om de zoveel minuten is mijn bloeddruk gemeten. In het begin is hij nog keurig (ik had gedacht dat hij heel hoog zou zijn want ik was hartstikke nerveus voor dit onderzoek) maar gaandeweg begint die behoorlijk op te lopen.

Ik moet en half uur wachten in de speciale wachtkamer en drie bekers water drinken. Na een half uur wordt ik opgehaald door een verpleegkundige en wordt er een scan gemaakt van mijn bovenlijf. Ik lig languit op een tafel. Mijn lijf wordt lekker warm ingepakt en ik moet ongeveer 20 minuten stil blijven liggen. Het scan-apparaat maakt in een langzame beweging een cirkel van links naar rechts boven mijn lijf.

Na ruim twee uur is het afgelopen en mag ik naar huis. Ik moet de hele dag veel water blijven drinken om mijn lijf van het radioactief materiaal te ontdoen. Ik voel me een beetje licht in mijn hoofd maar verder lijk ik fysiek weinig last te hebben van die rommel.

De psychische impact is veel groter. Voor een mens die aan talloze demonstraties heeft meegedaan tegen het gebruik van kernenergie, is het idee dat er nu radioactief materiaal in mijn eigen lijf is ingebracht, ronduit beangstigend. Ik heb me dan ook de rest van de dag bezig gehouden met veel drinken en veel plassen. Aan de kleur te zien ben ik het kwijt. Maar zeker weten doe ik dat natuurlijk niet...

Vandaag later op de dag volgt weer een inspuiting met die rommel en wordt er 'in rust' weer zo'n scan gemaakt. En daarna natuurlijk weer veel drinken en plassen. Vanmiddag toch maar eens goed navragen hoe lang ik die rommel nog bij me heb.

En over een paar weken de uitslagen. Dan heb ik weer een afspraak bij de cardioloog en krijg ik te horen wat er deze twee dagen allemaal aan het licht is gekomen. Tijdens het fietsen maakte ze weer 'rare' sprongen...