Onderkop

I am where I am and it's okay. And why is it okay ? Because I have no choice, so it has to be okay. Dat staat hierboven. Het staat daar omdat het een waarheid is als een koe.

Het is afkomstig van Esther Hicks, een Amerikaanse, een soort van 'medium'. Voor mij betekent het: Ik overzie mijn toestand, wie ik ben, welk werk ik doe, mijn gezondheid, mijn gemoedstoestand, de keuzes die ik in het verleden heb gemaakt, hoe ik woon, wie mijn vrienden zijn, mijn leven.

En de conclusie is dat ik tevreden ben, geen spijt heb. Het is o.k. zoals het is. Wat zou het immers voor zin hebben om niet tevreden te zijn? Kan ik het verleden veranderen? De toekomst is er nog niet. Ik heb de keuze om tevreden of ontevreden te zijn. Dan kies is voor tevreden. Die keuze heb ik wél.

En ik kan je verzekeren, dit voelt een stuk prettiger.

Is dit dan een toestand van lethargie? Geenszins! Handelen vanuit een goed gevoel over jezelf en je leven en het verleden het verleden laten geeft een boel vrijheid en lucht om te handelen zoals ik denk dat goed is. Voor mij.

Wonderbaarlijke genezing

Donderdagmorgen word ik wakker en mijn knie doet een beetje pijn. "Zeker verkeerd gelegen, gaat wel over".

Vrijdagmorgen doet het nog steeds zeer.

In de nacht van vrijdag op zaterdag word ik ongeveer 100 keer wakker. Ik weet niet hoe ik moet gaan liggen. Elke houding is even pijnlijk. En draaien doet zó zéér!

Zaterdagmorgen kan ik nauwelijks nog lopen. Iedere beweging doet zeer. De knie is zo op het oog prima in orde. Niet rood, blauw of welke afwijkende kleur dan ook. En dik ook al niet. De pijn is echt afschuwelijk. Lopen, zitten, staan, liggen, het doet allemaal even zeer. Als dit niet snel minder wordt moet ik maandag eerst naar de dokter, want dit hou ik niet lang vol.

Laat op de zaterdagavond drink ik een paar portjes. Als ik naar bed strompel, lijkt het wat minder pijnlijk. "Zal wel door de alcohol komen. Ik slaap in ieder geval goed".

Op zondagmorgen is het gewoon helemaal verdwenen. Ook niet nog een klein beetje pijn; het is gewoon helemaal wég!

Mondperikelen het vervolg

In juli ben ik in het UMC geweest. De kaakchirurg daar keek eens goed in m'n mond en concludeerde "ik zie niks verontrustends; laseren lijkt me niet nodig. Ik zal voor alle zekerheid de uitslag van de biopsie nog opvragen en ik bel je op 10 september a.s.".

Het leek dus allemaal op een storm in een glas water. En de storm ging liggen. Het hele gebeuren verschoof naar het ronde archief (in mijn hoofd). Zo, dat hadden we dan ook weer gehad. Géén maligniteit had er immers gestaan. Dat kon dus weinig kwaad.

Op 10 september ging de telefoon. Utrecht aan de telefoon. De uitslag van de biopsie was binnen gekomen en was toch verontrustend. Het zijn kankercellen. Hij had besloten toch te gaan laseren; de kankercellen moeten weg. En ik moet stoppen met roken.

In een paar seconden was de gemoedsrust weer helemaal weg. Bóós was ik, woedend! Enfin, op 12 november a.s. word ik weer verwacht in Utrecht. Ik hoop maar dat het waar was wat de Bredase kaakchirurg heeft gezegd: "Laseren is niet zo pijnlijk als wat ik je heb aangedaan (de biopsie)".

Als het allemaal achter de rug is ga ik vragen om een MRIscan. Het schijnt dat daarop alle onregelmatigheden te zien zijn die iemand in z'n lijf heeft. Dit is nu de derde keer en ik vertrouw m'n eigen lijf niet meer. Ik wil nu weleens weten of er ergens anders ook nog iets zit. Dan kunnen we dat zonodig ook nog wegwerken en dat kan het boek definitief dicht. Ik heb hier helemaal geen zin in.

De tactiek van het steeds minder roken werkte in het begin prima. Ik rook niet meer buiten, in de auto. Per pauze nog één i.p.v. twee. Daardoor zit ik nu op ongeveer 15 per dag. Da's nog altijd minder dan toen ik begon maar ik ben nu op een punt gekomen dat er gewoontes af moeten die veel moeilijker zijn. Ik maak me daar nu maar niet zo druk over; heb effe andere dingen aan m'n hoofd. Als ik het een tijdje op 15 kan houden, komt er ook weer wel een dag dat er weer wat gewoontes af gaan. Na 12 november.

Antwerp gipsy-ska orkestra

Gezien op Breda Barst 20 september 2009. Ik vond ze geweldig !
Ze maken een mengeling van ska, klezmer, reggae.